330اگر اسم مبارك قائم(عج) باشد؛ چنانكه بسيارى از علاقهمندان به امام زمان و بلكه تمامى آنان، هنگام شنيدن نام «قائم» از جا بر مىخيزند و به ساحت مقدس امام عصر(عج) اظهار ادب و احترام مىكنند. آنگاه محدث قمى مىفرمايد: «اين عمل شيعيان خود كاشف است از وجود مأخذ و اصلى براى اين عمل». 1
در واقع وجود مبارك حضرت، مايه فخر همگان است؛ زيرا او بنيانگذار يك حكومت عدل در تمام روى زمين است. او اميد همه مستضعفان، و ثمره شجره آل پيامبر(ص) است. نه تنها امام سجاد(ع) در شام، بلكه پيامبراكرم(ص) نيز به وجود مهدى(عج) افتخار مىكند. روزى پيامبر، مفاخر اهلبيت(عليهم السلام) را براى حضرت فاطمه(عليها السلام) شرح مىداد و مىفرمود: «خداوند ما را به ويژگىهايى گرامى داشته است كه ديگران فاقد آناند؛ مانند دو سبط من، يعنى حسن و حسين، و نيز مهدى اين امت كه از ماست:
ومنّا مَهدِيُّ هَذةِ الأُمَّةِ ». 2
در نتيجه مىتوان گفت برخاستن از جا هنگام شنيدن نام مقدس امام عصر و بهويژهنام حضرت قائم(عج)، ادب و احترام به آنحضرت است و ازاينرو، عملى نيكو و پسنديده خواهد بود.
ديگر القاب حضرت
گاهى مشاهده مىشود كه به وجود مبارك حضرت بقيةالله(عج)«قلب عالم امكان» يا «قطب عالم امكان» گفته مىشود. گرچه در اينباره روايتى نقل نشده است، اما از مناظرهاى كه هشامبنحكم شاگرد امام صادق(ع) با عالم بزرگ بصره، عمروبنعبيد، داشت كه شرح آن در گفتار اول اين كتاب گذشت، چنين برداشت مىشود كه مىتوان امام عصر را قلب وقطب براى خلقت انسانها دانست و بلكه مىتوان براساس بعضى از ادله لزوم حجت كه در گفتار اول مورد بحث قرار گرفت، امام زمان