329بنابراين وجود مقدس امام زمان(عج) از آن هنگام، ملقب به قائم بوده است و اين معناى اخير براى قائم مرادف است با معناى «منتقم» كه يكى ديگر از القاب حضرت است. اين مطلب در دعاى ندبه اينگونه آمده است: «
أينَ الطالِبُ بِذُحُولِ الاْنبياء وأبناء الانبيا؟ أينَ الطالِبُ بِدَمِ المقتول بِكَربَلا ؛ كجاست خواهندۀ خون پيامبران و فرزندان پيامبران؟ كجاست خواهندۀ خون كشتۀ كربلا؟».
وظيفه ما هنگام شنيدن كلمه قائم
گاهى ديده مىشود كه بعضى از اهل ايمان هنگام شنيدن لقب «قائم» از جا برمىخيزند وحالت ادب و احترام مقابل حضرت بهخود مىگيرند. آيا اين عمل، وظيفه واجب است يا فقط براى ادب واحترام است؟
در روايات، دستورى براى برخاستن نداريم. ولى بعضى از محدثان حديثى را نقل كردهاند كه امام صادق(ع) در موقع شنيدن اسم قائم از جا برخاسته است. محدث قمى(رحمة الله) از استادش محدث نورى نقل مىكند كه از «محدث جزائرى» اين مطلب سؤال شد وايشان در جواب فرمود: «روزى در مجلس حضرت صادق(ع) اسم مبارك آنجناب برده شد. پس حضرت براى تعظيم و احترام از جا برخاست». سپس محدث قمى از كتاب «
تكملة أمل الآمل » نقل مىكند:
«دعبل خزاعى» وقتى قصيده تائيه خود را نزد امام رضا(ع) خواند و به اين بيت رسيد:
خُروجُ امام لا مُحالَةَ خارِجٌ
يَقُومُ عَلَى اسْمِ الله بالْبَركاتِ
امام هشتم(ع) از جا برخاست و روى پاهاى مبارك خود ايستاد و سر نازنين خود را بهسوى زمين خم كرد وكف دست راست خود را بر سر نهاد و فرمود: «
اللّهم عَجِّلْ فَرَجَهُ وَانْصُرنا بِهِ نصراً عَزيزاً» .
درخور توجه است كه محدث قمى كه در فن حديث، متبحر و كارشناس است در زمينه تكاليف بندگان درباره امام عصر(عج) مىفرمايد:
يكى از تكاليف، برخاستن از براى تعظيم شنيدن اسم مبارك آن حضرت است؛ خصوصاً