316«علامه مجلسى» با اطلاع وسيعى كه در اخبار، رجال و معرفت اسانيد دارد، گذشته از نقل دعاى ندبه در «بحارالانوار» و «تحفة الزائر»، در كتاب «زاد المعاد» درباره اين دعا مىفرمايد:
و اما دعاى ندبه كه مشتمل است بر عقايد حقه و تأسف بر غيبت حضرت قائم(ع)، به سند معتبر از حضرت امام جعفر صادق(ع) منقول است كه مستحب است اين دعا را در چهار عيد، يعنى جمعه، عيد فطر، عيد قربان و عيد غدير بخوانيد.
بهيقين كسى چون علامه مجلسى چنين شهادت محكمى را بدون مأخذ و مصدر معتبر بيان نمىكند.
ثانياً: روايات متعددى داريم كه معروف شده است به روايات «
مَنْ بَلَغَ »، و عامه و خاصه اين روايات را نقل كردهاند و فقهاى بزرگوار ما براى اثبات حكم استحبابى مواردى كه آن حكم از مدرك محكمى برخوردار نيست، به روايات «من بلغ» تمسك جستهاند و فتواى به استحباب دادهاند. مفاد اين روايات اين است كه اگر براى عملى از جانب خدا يا رسولخدا ثوابى نقل شده است وشخصى آن عمل را به اميد آن ثواب انجام دهد، به ثواب مىرسد؛ اگرچه آن نقل و حديث مذكور صحيح نباشد و حكمى از جانب خدا و رسولخدا و يا ائمه اطهار كه بيانگر احكام الهىاند، صادر نشده باشد. دراينباره به روايتى اشاره مىكنيم. امام باقر(ع) فرمود:
مَنْ بَلَغَه ثَوابٌ مِنَ اللهِ على عَمَل فَعَمِلَ ذلِكَ الْعَمَل التماسَ ذلِكَ الثَّواب اوتيه وَإنْ لَمْيَكُنْ الَحدِيثُ كَما بَلَغَه. 1
اگر ثوابى از جانب خدا براى شخصى نقل شد و آن شخص عمل مذكور را براى رسيدن به آن ثواب انجام داد، ثواب مذكور براى او ثبت مىشود، اگرچه حديث، صحيح نبوده باشد.
فقهاى عظام براساس اين روايات، در ادله سنن و مستحبات تسامح مىكنند و اگر