150همچنين بزرگانى بودهاند كه بعد از ولادت حضرت و بعد از غيبت صغرا درباره حضرت كتاب نوشته و نام كتاب خود را «كتاب الغيبة» گذاردهاند كه به چند نمونه اشاره مىشود:
- كتاب غيبت، تأليف فضلبنشاذان نيشابورى كه بهگفته محدث نورى بعد از ولادت حضرت تأليف شده، و بهگفته صاحب كتاب الذريعه تأليف كتاب مقارن با وفات امام عسكرى(ع) و آغاز غيبت صغرا بوده است؛
- كتاب غيبت، تأليف شيخ مفيد، متوفاى413 ه .ق؛
- كتاب غيبت، تأليف سيد مرتضى، متوفاى436 ه .ق؛
- كتاب غيبت، تأليف شيخ طوسى، متوفاى460 ه .ق.
«شيخ آقابزرگ» صاحب كتاب الذريعه نام 42 كتاب را مىبرد كه دانشمندان شيعه درباره غيبت حضرت مهدى(عج) نوشته و نام كتاب خود را «غيبت» نهادهاند.
جلد سيزده بحارالانوار نيز كه علامه مجلسى آن را به بحث درباره امام زمان(ع) اختصاص داده، به «غيبت بحار» معروف شده است. 1
عنايت حضرت مهدى(عج) به موضوع غيبت
امام عصر(ع) به بحث غيبت توجه ويژهاى دارد. شيخ صدوق(قدس سره)، از محدثان و فقيهان بزرگ شيعه در مقدمه كتاب «كمالالدين و تمامالنعمه» 2 مىنويسد:
مدتى در نيشابور توقف داشتم؛ حال آنكه زن و فرزند و برادران همه در شهر رى بودند. شبى در فكر رفته بودم كه چرا اينگونه اتفاق افتاده است . [ظاهراً اين جدايى، باعث بروز غم و ايجاد مشكل براى ايشان شده بود] و با همين فكر به خواب رفتم و در عالم رؤيا ديدم كه در مسجدالحرام هستم و مشغول طوافكردن بيت بودم و بعد از شوط