76مىشود و نافرمانى از على(ع) نيز نوعى نافرمانى از پيامبر و در نتيجه نافرمانى از خدا به شمار مىآيد. پيامبر(ص) از آسمان، راهنمايى مىشد و سخنان او از روى هوا و هوس نبود، بلكه برگرفته از وحى الهى بود. بنابراين اگر على(ع) از ويژگى عصمت، بهره نمىبُرد، پيامبر هرگز چنين سخنانى را درباره وى بيان نمىكرد.
7. همراهى على(ع) با حق و همراهى حق با على(ع)
ابويعلى به نقل از ابوسعيد مىنويسد: «پيامبر(ص)، على(ع) را ديد و فرمود: حق با اوست، حق با اوست». 1 حافظ هيثمى مىگويد: «اين حديث را ابويعلى نقل كرده است و رجال وى ثقه و مورد اطمينان هستند». 2
از على(ع) نقل شده است كه رسول خدا(ص) فرمود: «خداوند، على را رحمت كند. خدايا! هرجا كه رود، حق را با او همراه ساز». ترمذى 3، ابويعلى 4، طبرانى 5، حاكم 6، ابن عساكر 7 و... اين حديث را نقل كردهاند.
حاكم 8، ابومنصور ابنعساكر شافعى 9 و نيز سيوطى در «الجامع الصغير» 10 صحت اين حديث را تأييد كردهاند و فخر رازى نيز آن را «از امور مسلّم و قطعى» دانسته است. 11