70
مفهوم حديث غدير
اهلسنت معتقدند كه «موالات» در حديث غدير، نه به معناى خلافت و امامت كه به معناى يارى و نصرت است. به نظر مىآيد كه اهلسنت براى محافظت از برخى ديدگاهها، بهويژه ديدگاههاى اعتقادى خود، تنها راه چاره را در آن ديدهاند كه «موالات» را به «يارى و نصرت» تفسير كنند. اين در حالى است كه شيعيان، ولايت را به معناى اولويت تصرف در امور امت مىدانند؛ يعنى درست همان معنايى كه در آيه (النَّبِيُّ أَوْلىٰ بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ) 1، به پيامبر(ص) اختصاص داده شده است. شيعيان براى اثبات اين ادعاى خود، شواهد و قرائنى در اختيار دارند كه از روايات صحيح مربوط به رخداد غدير، استنباط شده است. ما در اينجا تنها به ذكر شواهد و قرائنى بسنده مىكنيم كه از روايات مذكور در صفحات پيشين به دست مىآيد:
الف) پيامبر(ص) حديث ثقلين و غدير را كنار هم قرار داد و روشن است كه حديث ثقلين، ضرورت تمسك به عترت را گوشزد مىكند. بنابراين همراهى حديث ثقلين با حديث موالات (غدير) به روشنى نشان مىدهد كه امام على(ع) نخستين فرد از عترت است كه بايد به او تمسك جست.
ب) پيامبر(ص) براى اثبات ولايت على(ع)، اولويت اراده خود را بر اراده مؤمنان يادآورى كرد و فرمود: «آيا مىدانيد كه من، از مؤمنان به خودشان سزاوارترم». اين سخن به روشنى نشان مىدهد كه پيامبر مىخواست ولايت به معناى اولويت را براى امام على(ع) نيز ثابت كند.
ج) دانستيم كه ابوطفيل پس از شنيدن گواهى اصحاب در تأييد ولايت على(ع)، دچار احساسى ناخوشايند شد تا اينكه زيد، گواهى مذكور را صحيح