135از مناديان فرياد مىزند: سرور عبادتكنندگان برخيزد كه در اين هنگام علىبنحسين از جايش بلند مىشود. آنگاه پسرى به نام محمد از علىبنحسين به دنيا مىآيد. اى جابر! اگر او را ديدى، سلام مرا به او برسان». 1
13. احمدبن يوسف قرمانى (متوفاى1019 ه .ق)
وى مىگويد:
او را باقر نام نهادند؛ چرا كه دانش را شكافت. برخى بر اين باورند كه روايت جابربن عبدالله انصارى، عامل نامگذارى وى به باقر است. جابر در اين روايت مىگويد: رسولخدا(ص) فرمود: «اى جابر! به زودى يكى از فرزندان مرا كه از نسل حسين است، خواهى ديد. نامش همانند نام من است و دانش را كاملاً مىشكافد. پس هرگاه او را ديدى، سلام مرا به او برسان». جابر مىگويد: «خداوند اجل مرا به تأخير افكند تا اينكه باقر را ديدم و سلام جدش، رسولخدا(ص)، را به او رساندم».
محمد باقر(ع) از ميان برادران خود، جانشين و وصى پدر شد و پس از وى امر امامت را بر عهده گرفت... هيچيك از فرزندان حسن و حسين(عليهما السلام) در علم دين و سُنت، علم قرآن و سيره و نيز شاخههاى ادبيات به پاى ابوجعفر باقر نمىرسيدند.
باقيمانده اصحاب و بزرگان تابعان، روايات او را درباره دستورهاى دين نقل كردهاند و قرطبى درباره او مىگويد: «اى شكافنده دانش براى پرهيزكاران! و اى بهترين كسى كه بر روى كوه، نداى لبيك سر مىدهد».
قرمانى در ادامه مىنويسد:
برخى از راويان نقل كردهاند: در ميان مكه و مدينه بودم كه ناگاه چيزى را ديدم كه گاه آشكار، و گاه پنهان مىشد، تا اينكه به من نزديك گشت. با دقت در او