89از نكات اين آيه كه در مدلول و برداشت از آن بسيار مهم است، آنكه ولايت در آيه انحصارى است. ولايت خدا و رسول و مصاديقى از مؤمنان با وصف بازگو شده، در طولِ هم است و صدقهدادن در ركوع، وصف مشير است، نه وصف تعليلى. به ديگر سخن، صاحب ولايت شدن صرفاً بهخاطر صدقه دادن در ركوع نيست كه ديگران نيز بتوانند با چنين كارى واجد ولايت شوند، بلكه نشانى كسى است كه خدا به او ولايت داده است.
در خصوص آيه ولايت بايد به نكات ذيل توجه كرد:
- تقريباً همۀ مفسران و محدثان و نقلكنندگان روايات، اتفاقنظر دارند كه آيه، درباره على عليه السلام و صدقه دادن او در ركوع نماز نازل شده است. بسيارى از علما و دانشمندان، فهرستى از كتابهاى اهلسنت را در اين خصوص جمعآورى نمودهاند. كسانى همچون سعدالدين تفتازانى در «شرح مقاصد» و «ملاعلى قوشجى» در «شرح تجريد» و ديگران، اتفاقنظر و اجماع مفسران را بر نزول آيه براى على عليه السلام نقل كردهاند. علاوه بر اين، كسانى همچون «نسائى» در سنن خود، «شوكانى» در «فتحالقدير»، «طبرى» در تفسير خود، «زمخشرى» در «كشاف»، «ابنكثير» در تفسير خود، «قرطبى» در «الجامع لأحكام القرآن» اين داستان را با روايات متعدد و اسناد گوناگون نقل كردهاند. 1
مفسّران و محدثان و مورخان، در ذيل اين آيه، شأن نزول آن را نقل