180
اشكال پنجم
چرا نام امام على يا ساير امامان عليهم السلام ، در قرآن نيامده است؟
پاسخ : چنين امرى ممكن بود زمينه شود تا قرآن دستخوش تحريف و دگرگونى بشود؛ همانگونه كه در حديثِ نقل شده از صحيح بخارى در خصوص فرمان پيامبر (ص) در آستانۀ رحلت، ميان اصحاب كه ظاهراً رابطۀ نزديكى با پيامبر (ص) داشتند، اختلاف شد. قطعاً چنين امرى مايه نزاع و درگيرى بر سر جانشينى و دست بردن در محتواى قرآن مىشد.
ديگر آنكه روش قرآن در بيان موضوعات، از نظر رسايى و بلاغت بهگونهاى است كه با فهم عرفى مردمانِ زمانِ نزول قرآن سازگار است؛ آنها پيام آيات را درك مىكردند و به چنين تصريحى نياز نبود:
«الكناية ابلغ من التصريح».
همچنين شيعه بر اين باور است كه قرآن و سنّت مكمّل يكديگرند. مباحثى كه قرآن به آن نپرداخته است، مانند عدد ركعات نماز و بسيار چيزهاى ديگر كه بعضى از آنها، از مسائل اساسى است؛ همچون اثبات خدا و صفات او و موضوعات مربوط به توحيد. سنّت، بهعنوان مكمل قرآن، به بيان و تكميل اين مسائل مىپردازد. اگر در سنت صحيح و معتبر هم هيچ تصريحى نبود، اين بحثها به نظر كاملاً بيهوده و بىدليل بهشمار مىآمد. اما چون اين موضوعات در سنّت، بهعنوان مكمل قرآن آمده است، جايگاه بحث مىيابد. بايد توجه داشت كه اگر مجموعه آياتى كه در قرآن به اهلبيت و موضوع امامت مىپردازد، كنار هم گذاشته شود، قرائن اين آيات نشاندهنده تعيين مصاديق آنهاست. همانگونه كه اين آيات، رتبه و مقام برآمده از آن مانند عصمت و علم را نيز اين آيات براى اهلبيت عليهم السلام نمايان مىسازد.