146از پيامبر (ص) بيان شد:

«ألَستم تعلمون انّي أولى بالمؤمِنين مِن أنفسِهِم» ¹؛ «آيا نمى‌دانيد كه من به مؤمنان سزاوارتر از خودشان هستم؟»

اولويت چيست؟ در قرآن مى‌خوانيم: اَلنَّبِيُّ أَوْلىٰ بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ... (احزاب: 6). اولويتى كه در قرآن براى پيامبر (ص) ذكر شده است و پيامبر (ص) در حديث غدير به‌عنوان مقدمه فرموده و نيز كلمه مولا در متن حديث غدير، هم‌ريشه است و معناى اولويت را مى‌رساند. اين اولويت به شأن پيامبر (ص) مربوط است. ايشان مى‌تواند به‌عنوان ولى امر و حاكم و كسى كه از طرف خدا منصب اداره امور مردم را چه در امور دنيوى و چه در امور دينى عهده‌دار است، به آنها فرمان بدهد و از آنها تبعيت بخواهد. همين مفهوم، از واژه‌اى كه پيامبر (ص) براى على عليه السلام در حديث غدير استفاده كرده است، برداشت مى‌شود. به اين ترتيب، اين اشكال كه «كلمه مولا به معناى ولى نيست»، برطرف مى‌گردد. بنابراين مولا به معناى اولى است. اگر گفته شود كاربرد اين واژه به اين معنا در كجاست؟ مى‌گوييم: اين كاربرد در قرآن كريم آمده و در سخنان پيامبر (ص) در مقدمۀ حديث غدير نيز قرينه اين كاربردِ معنايى وجود دارد.

اشكال دوم

اشكال ديگر دربارۀ حديث غدير، روايت بريدۀ أسلمى است كه به آن اشاره شد. مفاد روايت اين بود كه جملۀ «من كنت مولاه...» در خصوص على عليه السلام ، به‌خاطر درگيرى و اختلافى بود كه ميان ايشان و برخى