107 روايات او را تضعيف مىكند. از جمله دكتر محمدحسين ذهبى در «التفسير و المفسرون» به تفصيل دربارۀ او بحث كرده است. وى در اين كتاب، سخنان افرادى را در نقد عكرمه بازگو مىكند؛ از جمله احمدبن حنبل گفته است كه حديث عكرمه صحيح نيست. با اينكه احمد بن حنبل، بنابر گفتۀ اصحاب فقه الحديث و دراية الحديث، سهلانگارترين محدّث در باب توثيق راويان است، با اين حال به حديث عكرمه وقعى نمىنهد. در كتاب «الاستيعاب» ابن عبدالبرّ نقل شده كه «ابن عليه» گفته است: «عكرمه، كمعقل بوده است». دكتر ذهبى بعد از نقل اين ديدگاهها، عكرَمه را به گستاخى در علم و بىمحابايى در نقل كردن وصف كرده، مىگويد: «او ادعا مىكرد كه همه چيز را مىداند و ميان سرگذشتنويسان، مشهور است كه بر عقيدۀ خوارج بوده است. مردى از مُصَيّب خراسانى پرسيد: عقيدۀ تو دربارۀ عكرمه چيست؟ گفت: چيزى دربارۀ قرآن نمىداند».
با توجه به اينكه آقاى ذهبى اشكالات فراوانى بر شيعه وارد مىكند و نگاه بدبينانه و نقدهاى ناقصى به منابع و ميراث شيعى دارد، در نقد شخصيت عكرمه، بدون توجه به ديدگاه او در تفسير آيه تطهير، چنين نقد جدى دربارۀ او دارد. البته ديگر محققان دانش رجال و راوىشناسى هم نقدهايى دربارۀ شخصيت عكرمه دارند كه مجال پرداختن به آن نيست.
مرحوم علامۀ طباطبايى ذيل اين آيه اشاره مىكند كه زنان پيامبر خانهها و حداقل حجره و اتاقهايى مستقل داشتهاند و اين حُجرهها كنار