103 فهميدهاند كه اين پاكيزه ساختن ويژه است و با توجه بهويژه بودن آن -كه پيامبر (ص) هم محور آن قرار گرفته است - مفهوم زمينه نداشتن گناه از كلمه رجس فهميده مىشود. در نتيجه، براى آنها چنين ملكه و توانمندى بر گناه نكردن اثبات مىشود نه اينكه خداوند خواسته باشد گناه موجود را پاك نمايد همچنان كه با توبه گناه پاك مىشود.
اشكال ديگر، آن است كه شيعه چگونه اين گناه نكردن را از آيه دريافت مىكند؟ در پاسخ مىگوييم: اين معنا، از مفاد واژۀ رِجس فهميده مىشود. رجس آنگونه كه اهل لغت، مثل فرّاء و ابن منظور و فيروزآبادى شرح دادهاند، شامل انواع پليدى روحى، جسمى و خُلقى است كه ممكن است به صورت آشكار در رفتار آدمى يا به صورت پنهان در ذات او باشد. فرّاء مىگويد: «حقد و حسد اگر در كسى باشد، حتى اگر آن را ابراز نكند، آن را هم از نوع پليدىهايى مىدانيم كه به آن رجس اطلاق مىشود». 1
از طرف ديگر، الف و لام بر سر كلمۀ رجس در آيه، شمول و عام بودن اين واژه را مىرساند. در نتيجه، همه انواع پليدى را كه اصحاب لغت و واژهشناسان بازگو كردهاند شامل مىشود. بر اين اساس همۀ گناهان، چه سهو، چه عمد، چه كبيره، چه صغيره، جزء مصاديق آن خواهد بود. 2
چه كسانى نزول آيه را دربارۀ اين افراد خاص نقل كردهاند؟ قبل از