93
مقدمه
كوفه دومين شهر اسلامى است كه پس از بنيان بصره در سال 14ه.ق شالوده آن پىريزىشد. 1 نقشهكشى اين شهر پس از كوچ قبايل مختلف عربِ پيروز در جنگ و نيز ايرانيان پيوسته به آنها، از مدائن، در سال 17ه.ق انجام گرفت. 2 اين كوچ به سبب ناسازگارى آب و هواى مدائن با طبع اعراب صورت پذيرفت.
قبايل ساكن كوفه به دو گروه بزرگ قبايل قحطانى و عدنانى تقسيم مىشدند. قبايل قحطانى متشكل از قبايل ساكن در يمن بودند كه اصطلاحاً به آنها «يمنىها» مىگفتند. قبايل عدنانى، قبايل مختلف سرزمين حجاز و نيز بعضى از قبايل، مانند تغلب را كه قبل از ظهور اسلام در سرزمين عراق مستقر شده بودند، شامل مىشد. 3
ايرانيان ملحق شده به اعراب نيز گروه چهار هزار نفرى بودند كه در آستانه جنگ قادسيه سال 14ه.ق به سپاه سعد بن ابىوقاص پيوسته و همراه آن سپاه به نبرد با سپاه يزدگرد مشغول شده بودند و به آنها اصطلاحاً «حمراء» يا «حَمْراء ديلم» مىگفتند؛ زيرا نام رئيس آنان ديلم بود. 4