37احنف بن قيس بصرى با حسرت به كوفيان مى‌گويد: «اى كوفيان! چه مكان نيكويى داريد و چه نزديك است بيابان شما به محل زندگيتان». ¹

ه) آب و هوا

چنان‌كه گفته شد، در شرق كوفه، رودخانه فرات و در طرف غرب و نواحى ديگر، بيابان قرار داشته است و اين نكته باعث شده بود كه هواى كوفه تلفيقى از هواى مرطوب و خشك باشد كه اصطلاحاً به آن «برّى - بحرى؛ بيابانى - دريايى» مى‌گفتند. همين نوع هوا بود كه آن را در آن زمان به عنوان يكى از خوش آب و هواترين شهرها معرفى نموده بود. در آن هنگام باد شمال از طرف بيابان و باد جنوب از طرف كشت‌زارها در اين منطقه مى‌وزيد ² وهواى نسبتاً متنوعى به آن مى‌داد.

آب اين شهر عمدتاً از نهر فرات تأمين مى‌شد كه آبى شيرين و سرد و گوارا بود. علت گوارايى اين آب در كوفه، نزديك‌تر بودن آن به سرچشمه بود، در حالى‌كه همين آب هنگامى كه پس از عبور از كنار كوفه به بصره مى‌رسد، گوارايى خود را از دست مى‌دهد. ³

يكى از بهترين شواهد بر خوش آب و هوايى كوفه داستان تاريخى زير است:

دو مرد نزد عمر بن خطاب آمدند تا آنها را به لشكر فتوحات ملحق سازد. عمر از يكى از آنها پرسيد: قصد كجا دارى؟ جواب داد: بصره. پس عمر هفت‌صد درهم حقوق ساليانه براى او تعيين نمود. از ديگرى پرسيد: قصد كجا دارى؟ جواب داد: كوفه. عمر براى او پانصد درهم حقوق ساليانه تعيين نمود. وى علت دويست درهم مابه‌التفاوت را وجود فرات در كوفه دانست. ⁴

روشن است كه تعيين حق مأموريت كمتر براى متقاضى كوفه، خوش‌آب و هوا بودن آن در مقايسه با بصره است.