126مصلّى (بلاطها) را در زمان سعد 25 عدد ذكر كرده‌و عرض شبستان را بيست متر دانسته‌اند. ¹

محراب مسجد كه محل ضربت خوردن حضرت على(عليه السلام) نيز بوده، در سمت راست قبله قرار داشت. ² مسجد در زمان حضرت على(عليه السلام) مأذنه نيز داشت. طبق روايتى، حضرت على(عليه السلام) در طلوع فجر صبح نوزدهم ماه مبارك رمضان، يعنى قبل از ضربت خوردن، طبق عادت هميشگى در آن مأذنه، اذان گفت. ³

روشنايى مسجد در زمان حضرت على(عليه السلام) به وسيله قناديلى تأمين مى‌شد. ⁴

اما قسمت غيرمسقّف مسجد كه به آن «صحن» مى‌گفتند ⁵ (تصوير شماره 5) نيز خصوصياتى داشته، از جمله اينكه ظاهراً كف صحن ابتدا پوشيده از خاك بوده است. همچنين طبق روايتى در زمان وليد بن عُقْبه صحن مسجد با شن و ريگ فرش شده بود كه مردم اين ريگ‌ها را به سمت فرماندار فاسق خود پرتاب مى‌نمودند. ⁶ ديوارهاى سمت راست، قبل از زمان «زياد» بسيار كوتاه بود، به گونه‌اى كه كسى كه در صحن مى‌نشست مى‌توانست از آنجا دير هند و پل كوفه را كه روى فرات نصب شده بود، مشاهده‌كند. ⁷ بر اين اساس بعضى احتمال داده‌اند كه ديوارها حداكثر پرچينى از نى يا ديوار كوتاهى از خشت خام بود. ⁸ اما خصوصيات درهاى اين قسمت از آنجا كه تعيين زمان آن مشكل است، در بخشى جداگانه، بررسى خواهد شد.