298طرح و نياز بهپاسخ مفصّل و مدلّل است؛ ولى بر اساس ظرفيت اين كتاب و آن مقدارى كه محورهاى بعدى بحث روشن گردد، بهنكات كليدى و اساسى كه ارتباط با موضوع اين قسمت دارد، پرداخته مىشود:
الف) مفهوم «شيعه» 1
براى اينكه از تداعى مفهوم انحرافى اين اصطلاح (شيعه) در اذهان مخاطبان جلوگيرى بهعمل آيد و نيز شيعه و تشيع اصيل را بشناساند، لازم است بهفشردهاى از مفهوم اصلى آن كه مورد نظر شيعيان پيروِ اهلبيت(عليهم السلام) است (نه شيعيان دروغين) اشاره گردد:
يك - شيعه در لغت
ريشه اصلى اين واژه كه از «مشايعت» بهمعناى پيرو و تسليم بودن مىآيد، مفرد و تثنيه و جمع، مذكر، و مؤنثش بهيك لفظ و بهمعناى واحد بهكار مىرود، و جمع آن «شِيع» (به كسر شين و فتح ياء) است 2، شيعۀ الرّجل، يعنى پيروان و ياران او. 3 و به هر قوم و گروهى كه بر امرى اجتماع نمايند 4، و برخى از آراء ديگرى پيروى كنند، شيعه اطلاق مىگردد 5؛ هر چند در آن امر اتفاق نظر نداشته باشند 6. و در عُرف، ابتدا بهعنوان