275مصحف را ممتاز ساخته حقايق و شرح و تبيينى است كه براساس« تنزيل » مكتوب بوده است، و در مباحث قبلى اشاره شد كه 1 واژۀ «تنزيل» طبق ديدگاه خود پژوهشگران اهلسنت يعنى«اعلام» 2 و اعلام هم، با نزول قرآن و هم با اعلام حقايقى كه متن قرآن نيست ولى سخن خداوند و وحى است، سازگار است؛ چنانكه ابنقتيبه وابنحزم 3و علىحسن العريض 4، بهيك حقيقتى وحيانى و تنزيلى معتقدند كه قرآن نيست ولى سخن خدا هست.
بنابراين، آنچه زائد بر متن قرآن در اين مصحف شريف وجود داشته، كلمات وحيانى بوده كه توسط جبرئيل بهرسولالله(ص) القاء و توسط على(ع) كه براساس حديث متواتر ثقلين 5، عِدل قرآن است، بهعنوان شرح و تفسير و تأويل و تنزيل، مكتوب گرديده است و قطعاً در آن چيزى كه سبب خشم وهابيان را فراهم كرده 6 يعنى اسامى منافقين و طعن برخى از اصحاب، وجود داشته است، ولى اين مسأله؛ اوّلاً : ربطى بهتحريف قرآن ندارد. ثانيا ً: اين مشكل از سوى خود اصحاب بود نَه خداوند و نه كسى ديگر؛ كسى و كسانى كه در هنگام مرگ رسولالله(ص) آن وقت كه قلم و دواتى خواست چيزى بنويسد تا بعد از او امت گمراه نشوند، بگويد: « مَا شَأنه أهجَر؟» 7 ( هذيان مىگويد)