126رجال محمدبنخالد البرقى(م274ق) 1 از ديگر كتابهاى رجالى شيعه در عصر ائمه(عليهم السلام) است كه احتمال دارد محمدبن خالدالبرقى، همان ابىجعفر احمدبن ابى عبدالله البرقى (م274ق) 2 باشد كه كتاب رجال وى هماكنون موجود است كه در آن اصحاب رسولالله(ص) را از سالهاى يازدهم تا زمان خودش بررسى كرده است. وى از مردان، سلمانبنالاسلام مولى رسولالله و مقدادبنعمرو و ابوذرغفارى، ابوليلى و شبير و...، تا مىرسد بهبراءبن عازب انصارى و عرفة الأزدى، كه حدود 20 نفر از اصحاب رسولالله را نام مىبرد. سپس اصحاب على(ع) و امامحسنبنعلى(ع) تا امام ابومحمد الحسنبن على(ع) را مىشمارد؛ و از زنانى كه از رسولخدا(ص) حديث نقل كردهاند، فاطمۀ بنت رسول الله(ص) أمّسلمة بنتاميه، أمّ أيمن، زينبالعطارة، عايشه بنتابىبكر، أمّهانىبنت ابىطالب، صفية بنت عبدالمطلب از اصحاب رسولخدا(ص) و بانوانى كه از على(ع) و امامان بعدى، نقل حديث كردهاند، نامبرده است. در پايان اسامى 12 نفر از اصحاب كه بهابوبكر اعتراض داشتند، تحت عنوان « اسماء المنكرين على أبيبكر » نام مىبرد كه 6 نفر از انصار و 6 نفر از مهاجرين هستند و مضمون گفتههاى آنهارا ضبط كرده است. 3
سپس كتابهاى مطوّلترى براساس نياز روز، چون رجال كشّى(م315ق) 4، تاريخ آل زراره (م368ق) 5 تكملةرسالة ابىغالب الزّرارى فىآل أعين الغضائرى (م411ق) 6، رجال