491
صورت سيزدهم تجديد بيتالله در دفعه يازدهم
بانى يازدهم بيتالله سلطان مرادخان رابع بن سلطان احمد خان از سلاطين عثمانيه است، چون شرعاً جايز نيست كه مادامى كه يكطرف بقعه مقدسه سقوط نكند او را تجديد نمود، لهذا از عهد حجاج ظالم تا زمان سلطان مشاراليه از هيچ طرفى به تجديد و تعمير بقعه مقدسه مباركه جسارت و مبادرت كرده نشد، حتى بهواسطه اندراس اركان اربعه آن مايل به ركوع شده و به ملاحظه مسأله تجديد و تعمير آن بقعه مسعوده، درجه لزوم و وجوب را گذشت، چون به واسطه مسأله مشروعه كه ذكر شد، سلاطين ماضيه نتوانسته بودند تعمير و تجديد كنند، به اين جهت در عصر سلطان احمدخان به حالتى رسيد كه چيزى نمانده بود ساقط شود.
اگرچه سلطان احمدخان خواست كه ابنيه آن بيت لطيف را تجديد كند وليكن چون شرعاً اجازه و رخصت داده نمىشد، لهذا چنانكه در مقاله سابقه مذكور آمد، به كمربندها و گوشهبندهايى كه از آهن ساخته شده بود تشييد شده و يكى از اركان اربعه نيز بهقدر امكان تعمير و ترميم گرديد. اگرچه اين تعمير هجده سال تمام بيت معظم را از سقوط و انهدام محافظت و حراست نمود وليكن روز چهارشنبه نوزدهم شهر شعبان 1039، در جبال اطراف اربعه قطعه مقدسه حجاز بهطورى باران متوالى كه با رعد و برق و صواعق اتصال داشت نازل شد، كه آب باران مانند سيل عَرِم 1 كثرت و ازدحام