156 از خود جناب وهب شنيدهاند نقل و روايت مىنمايند. بنابراين لازم است كه حجاج بعد از عرفه به اقامت در مكه مكرمه حريص و طالب نشوند.
امام مالك براى اشارت به اين نكته در جواب شخصى كه سؤال نموده است كه آيا بعد از حج معاودت و يا آنكه مجاور بوده اقامت گزيدن افضل است؟ گفته كه بعدالحج معاودت اولى است. اگرچه از اين جواب مجمل امام مالك، آنچنان معلوم مىشود كه به كراهت مجاورت قائل هستند و باز اگرچه امام ابوحنيفه گفته است كه كسانىكه از حج فارغ مىشوند لازم است كه به سمت وطن و اولاد و عيال خود مراجعت نمايند و ليكن امام يوسف و امام محمد و امام شافعى و امام احمد بن حنبل، محض اينكه مسأله را تشديد نكنند گفتهاند: مجاورت مكه مستحب است. فتوى نيز موافق قول ائمه مشاراليهم داده شده است و اينكه امام اعظم مجاورت مكه را مكروه دانسته، يقيناً براى ملاحظه آن است كه عوام ناس از رعايت حقوق حرم محترم عاجز و قاصر مىباشند. واقعاً گروه عوام چنانكه بايد و شايد كعبه معظمه را رعايت و احترام نتوانند، و مقصود تكريه امام مجاورت مكه مكرمه را، تنها نه براى اين است كه اقامت آنجا را مكروه مىدانند، بلكه براى اين است كه در اين مسأله دو محذور بهخاطر آورده شود:
يكى از دو محذور اين است كه هرقدر اقامت در آن نقطه طولانى گردد چنانكه در فوق نيز مذكور گرديد با كعبه معظمه الفت حاصل شده، بهواسطه كثرت رؤيت بيتالله در نظر بىحرمت مىشود. يكى هم نعوذبالله ارتكاب معاصى در حرم الهى است كه متخلّق شدن به اخلاق فاسده است كه براى مؤمن اخلاص قرين مانند ابتلاى به اين دو محذور ادبار و بدبختى ديگر نخواهد بود. زيرا نظر به مفاد آيه كريمه وَ مَنْ يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحٰادٍ بِظُلْمٍ نُذِقْهُ مِنْ عَذٰابٍ أَلِيمٍ 1 در حالتىكه شخص در مسجدالحرام از طريق حق عدول و ملازمت ظلم و جور را قصد و اراده كند، او را از طرف ايزد متعال اذاقه عذاب اليم