67دوبار واژه بيوت به ضمير «كنّ» اضافه شده، و به صورت «بيوتكن» استعمال شده است؛ بار اول خداوند مىفرمايد: « وَ قَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ » ؛ «اى زنان پيامبر... در خانههاى خود بمانيد» و در بار دوم مىفرمايد:
« وَ اذْكُرْنَ مٰا يُتْلىٰ فِي بُيُوتِكُنَّ مِنْ آيٰاتِ اللّٰهِ »
آنچه را در خانههاى شما از آيات خداوند و حكمت و دانش خوانده مىشود، يادآور شويد.
خداوند در اين دو آيه، بيوت را به زنان پيامبر منتسب كرده است. درحالىكه واژه بيت در آيه تطهير را به صورت مفرد، يعنى «البيت» و بدون انتساب به زنان پيامبر ذكر كرده است. تغيير واژه « بُيُوتِكُنَّ » به واژه « أَهْلَ الْبَيْتِ » قرينهاى است بر اينكه ساكنان اين بيت، ساكنان بيوت مذكور در آيه قبل و آيه بعد از اين آيه نيست.
الف و لام در واژه «البيت» يا براى شمول همه خانههاست يا اشاره به خانه خاصى دارد. لكن الف و لام نمىتواند الف و لام شمول باشد؛
زيرا در اين صورت كلمه «البيت»، هم خانه زنان پيامبر و هم خانه ديگران را در برمىگرفت و در نتيجه، آيه اختصاص به افراد خاصى نداشت. اين نه تنها برخلاف همه آراء است، بلكه با خود آيه نيز سازگار نيست؛ زيرا آيه در مقام بيان دورساختن پليدى از گروه خاصى است.
همچنين نمىتوان گفت الف و لام، الف و لام شمول و استغراق است و مراد از «البيت» همان خانههاى زنان پيامبر مذكور در اين آيات است؛ زيرا بنابر قواعد ادبى براى رساندن اين منظور بايد بيت به صورت جمع به كار مىرفت. بنابراين الف و لام در البيت، الف و لام عهد است كه اشاره به خانه خاص دارد. همچنين الف و لام نمىتواند براى اشاره به