61حسين عليهم السلام است. «ابوسعيد خدرى» اين نظر را داشته است و انس، عايشه و امسلمه آن را روايت كردهاند. 1
افزون بر كسانى كه در قول دوم ذكر شدند، همسران پيامبر نيز مرادند. «ضحاك» اين نظر را داشته است. 2
«ابنحجر» در «صواعق المحرقه» 3 و «ابوبكر نقاش» در تفسير خود، ذيل آيه مودت تصريح مىكند كه بيشتر مفسران معتقدند آيه تطهير، درباره على، فاطمه، حسن و حسين [ عليهم السلام ] نازل شده است.
استدلال نظر نخست اين است كه واقعشدن آيه تطهير ميان آياتى كه مخاطب آن، زنان پيامبرند، گواه اين است كه مخاطب در آيه تطهير نيز آناناند. به ديگر سخن، وحدت سياق در اين آيات، قرينهاى است كه روى سخن در آيه تطهير نيز زنان پيامبرند؛ زيرا اين شيوه خردمندان است كه اگر سخنى از گوينده ابهام داشت، سياق سخن وى، راهنماى تفسير سخن مبهم قرار مىگيرد و بدين شيوه، ابهام آن برطرف مىشود.
قبل از بررسى اين دليل، توضيح كوتاهى درباره سياق لازم است. جمله، كوچكترين واحد كلام است كه انسان براى بيان مقاصد خود از آن استفاده مىكند. آنچه مجموعهاى از جملهها را كنار هم قرار مىدهد و يك بند را تشكيل مىدهد و بين آنها ارتباط برقرار مىكند، اشتراك در نهاد (موضوع)، گزاره (محمول) يا مقصود واحد است. وحدت و يكپارچگى كه در اثر اشتراك يكى از اين سه امر ايجاد مىشود سياق