48«ابن‌فارس» در «معجم» ¹، راغب در مفردات ² و ديگر عالمان لغت ³ رجس را به همين صورت معنا كرده‌اند.

در قرآن كريم اين واژه در مواردگوناگونى به كار رفته است. خداوند مى‌فرمايد:

« يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَ الْمَيْسِرُ وَ الْأَنْصٰابُ وَ الْأَزْلاٰمُ رِجْسٌ مِنْ عَمَلِ الشَّيْطٰانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ » (مائده : 90)

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! شراب و قمار و بت‌ها و ازلام (نوعى بخت‌آزمايى)، پليد و از عمل شيطان است، از آن دورى كنيد تا رستگار شويد.

همچنين مى‌فرمايد:

« قُلْ لاٰ أَجِدُ فِي مٰا أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّماً عَلىٰ طٰاعِمٍ يَطْعَمُهُ إِلاّٰ أَنْ يَكُونَ مَيْتَةً أَوْ دَماً مَسْفُوحاً أَوْ لَحْمَ خِنزِيرٍ فَإِنَّهُ رِجْسٌ » (انعام : 145)

بگو: در آنچه بر من وحى شده، هيچ طعامى را براى خورندگان حرام نمى‌يابم، به جز اينكه مردار باشد يا خونى كه [از بدن حيوان] بيرون ريخته يا گوشت خوك، كه اينها همه پليدند.

در اين دو آيه واژه «رجس» درباره شراب، قمار، بت‌ها، مردار، خون و گوشت خوك به كار رفته است. همچنين اين واژه در آيات ديگر درباره برخى از عقايد و رفتار آدميان، مانند كفر ورزيدن و گناه نيز به كار رفته است؛ براى مثال خداوند مى‌فرمايد: