167حديث در كتابهاى روايى معتبر اهل تسنن و اماميه، با راويان متعدد، نقل شده است. در اين حديث، چهار شاهد قاطع بر اختصاص آيه تطهير به على عليه السلام ، فاطمه عليها السلام ، حسن و حسين عليهما السلام وجود دارد. اين شواهد نه تنها گواه است كه عنوان «اهل البيت» همسران پيامبر اكرم (ص) را شامل نمىشود، بلكه ديگر خويشاوندان آن حضرت را نيز شامل نمىشود.
8. شمول عنوان اهلبيت درباره فرزندان امام حسين عليه السلام و تعداد آنها همه از احاديثى استفاده مىشود كه در كتابهاى معتبر اهل تسنن و اماميه وجود دارد. ازاينرو حصرى كه از حديث شريف كساء و مانند آن استفاده مىشود، حصر اضافى است، نه حصر حقيقى؛ بدين معنا كه دلالت اين حديث بر اينكه مراد از اهلبيت، پنج تن آلعبايند به اين معنا نيست كه غير آنان، از اهلبيت نيستند. بلكه مراد اين است كه آن تعداد از اهلبيت كه زمان نزول آيه بودند، اين پنج تناند.
9. مراد از بيت در عنوان «اهلالبيت»، بيت نبوت است. نه بيت سكونت و نه بيت نسب. تعيين افراد اين بيت نيز به دست خداوند متعال است كه از طريق رسول خود به امت او ابلاغ شده است.
10. شواهد نويسنده بر تشريعى بودن اراده در آيه ناتمام است و شواهدى وجود دارد بر اينكه اين اراده، تكوينى است. همچنين شواهدى وجود دارد كه نشان مىدهد اراده خداوند در آيه تطهير تحقق يافته است.