1664. نويسنده براى اثبات اينكه آيه تطهير بر عصمت دلالت ندارد، آياتى را ذكر كرد كه هيچكدام با آيه تطهير مشابهت نداشت؛ زيرا طهارت در اين آيه به معناى پاكى اهلبيت از هر گناه و خطايى در سراسر زندگى آنهاست. ولى طهارت در آيات ياد شده به اين معانى است: طهارت از نجاست ظاهرى، طهارت از شرك و كفر، طهارت از گناه خاص، نه همه گناهان و طهارت از گناه انجام شده كه به دنبال توبه حاصل مىشود.
5. هرچند معناى لغوى «اهل»، همسر را نيز شامل مىشود، اما قرائن و شواهد فراوانى وجود دارد كه واژه «اهلالبيت» در آيه تطهير، همسران پيامبر اكرم (ص) را شامل نمىشود.
6. هرچند وحدت سياق آيات قبل و بعد آيه تطهير اقتضا مىكند كه مراد از آيه تطهير، زنان پيامبر (ص) باشد، اما سياق، زمانى قرينه است كه دليلى خلاف آن نباشد. درحالىكه قرائن و شواهد بسيارى خلاف سياق است؛ برخى از قرائن و شواهد، داخل آيه است و برخى ديگر، خارج آيه. تغيير عنوان خطاب از «نساء النبى» و «ازواج النبى» به «اهل البيت»، تغيير ضمير خطاب از جمع مؤنث به جمع مذكر، تغيير واژه «بيوت» به واژه «البيت» و تغيير زبان از هشدار و امر به ستايش و تمجيد، از قرائن و شواهد داخلى است. اختلاف در سبب نزول، سخنان پيامبر (ص) در تبيين آيه، تلاوت آيه تطهير بر درِ خانه فاطمه عليها السلام طى ماههاى متوالى و استناد اهلبيت به آيه تطهير، از قرائن و شواهد خارجى است.
7. حديث كساء يكى از شواهد مهم خارجى است كه نشان مىدهد آيات قبل از آيه تطهير با خود آيه تطهير داراى وحدت سياق نيست. اين