130برخى از مفسران، عبارت «من اهلك» را «من المدينه» تفسير كرده‌اند. ¹

3. واژه بيت در صدر آيه، يعنى « وَ قَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ » و در آيه بعد، يعنى « وَ اذْكُرْنَ مٰا يُتْلىٰ فِي بُيُوتِكُنَّ » به صورت «بيوت» آمده است و در هر دو مورد بيوت به زنان اسناد داده شده است. اما در ذيل آيه، به صورت مفرد با الف و لام عهد آمده است. بنابراين اين بيت غير از بيوت در صدر آيه و آيه بعد است؛ زيرا اگر همه آن خانه‌ها مراد باشد، بايد براساس قواعد ادبى، «اهل‌البيوت» گفته شود و اگر يكى از اين خانه‌ها مراد است، اولاً: اين خلاف اجماع است؛ زيرا همه متفق‌اند كه خانه خاصى از خانه‌هاى زنان پيامبر اكرم (ص) مراد نيست؛ ثانياً: اگر يكى از خانه‌هاى همسران پيامبر (ص) مراد است، كدام است؟

بنابراين اين دليل نويسنده نيز مانند دليل اول، شبهه‌اى بيش نيست و شرايط يك دليل را ندارد.

دليل سوم

دليل ديگر نويسنده اين است كه چون سياق آيات قبل و بعد از آيه تطهير، درباره زنان پيامبر است، مراد از «اهل‌البيت» نيز زنان پيامبر خواهد بود.

ايشان مى‌نويسد:

وحدت سياق آيات اقتضا مى‌كند كه بگوييم مخاطب در آيه « إِنَّمٰا يُرِيدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً » مخاطب در آيات قبل و بعد از اين آيه است. سياق از اينكه سخن