101«نه! من با شما مىآيم».
ابنميمون گويد: «ابنعباس آن روز هنوز بينايى خود را از دست نداده بود. آنان شروع كردند و سخن گفتند. نمىدانيم چه گفتند».
آنگاه ابنعباس آمد درحالىكه لباس خود را چاك مىكرد و مىگفت: «اف بر آنها! به خوردهگيرى مردى برخاستهاند كه بيش از سيزده برترى براى وى هست كه براى هيچ فردى غير از او نيست...».
آنگاه ابنعباس در اين حديث به بيان آن برترىها مىپردازد تا مىرسد به آيه تطهير و مىگويد: «رسول خدا[ (ص) ] عباى خود را گرفت و بر على، فاطمه، حسن و حسين كشيد و فرمود: « إِنَّمٰا يُرِيدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً »» .
بنابراين افزون بر اهلبيت، همسران و صحابه پيامبر (ص) نيز به صراحت بيان كردهاند كه آيه در ستايش اهلبيت نازل شده است، و چون در اراده تشريعى، ستايشى نيست، پس معلوم مىشود اراده در آيه، تكوينى است.
تحقق اراده الهى
پس از اينكه ثابت شد اراده در آيه تطهير اراده تكوينى است، ثابت مىگردد اين اراده محقق شده است؛ زيرا چنانكه گذشت، در اراده تكوينى، مراد از اراده تفكيكپذير نيست. بنابراين تطهير اهلبيت از هرگونه پليدى، ثابت مىشود.
افزون بر دلالت خود آيه، سخنان پيامبر (ص) و اهلبيت عليهم السلام نيز گواه بر