98عرفات، محل شناخت امام(ع) و دستيابى به اوست. امامصادق(ع) در روز عرفه و موقف عرفات، با صداى بلند بر اهميت مسئله ولايت و امامت تأكيد كرد. عمرو بن ابىمقدام در اين باره چنين روايت مىكند كه در آن روز، امام صادق(ع) خطاب به مردم با صداى بلند مىگفت:
إِنَّ رَسُولَ اللهِ(ص) كَانَ الإِمَامَ، ثُمَّ كَانَ عَلِيُّ بْنُ أَبِيطَالِبٍ، ثُمَّ الحَسَنُ، ثُمَّ الحُسَيْنُ، ثُمَّ عَلِيُّ بْنُ الحُسَيْنِ، ثُمَّ مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيٍّ(عليهمالسلام)، ثُمَّ هَهْ. 1
رسول خدا(ص) امام و ولى شما بود، پس از او، على بن ابىطالب امام است. پس از وى حسن بن على و پس از او، حسين بن على و پس از وى على بن الحسين و پس از او، محمد بن على (پدرم) امام است. پس از من بپرسيد [كنايه از اينكه اكنون من امام شما هستم].
حضرت، اين جملات را سهبار و به چهار سوى؛ از پيشرو و پشت سر و راست و چپ تكرار كرد كه در مجموع دوازده بار سخن آن حضرت به گوش مردم رسيد.
ج) عرفات، محل استجابت دعا
ابراهيم خليل(ع) در عرفات به مناسك حج واقف و عارف ميشود و دعايش به استجابت مىرسد. خداوند به اين روز و اين سرزمين، شرف و عزت بخشيد.
طبق روايتهايى، همه حاضران در عرفات، دعاى مستجاب دارند؛