96 الهى كرد. اينجا مكان شريفى است؛ اينجا سرزمين رحمت و مغفرت است.
خداوند در عرفات، به فاجر هم پاسخ مىدهد، سخن او را مىشنود و اگر تقاضاى دنيوى داشته باشد، آن را تأمين مىكند. اما اگر در دامنۀ كوههاى عرفات، حضور يابند و با اخلاص با خدا سخن گويند، خداوند آنها را در دنيا و آخرت اجابت كرده، گناهانشان را مىآمرزد.
وقوف در عرفات، منافعى بيش از اين دارد. كسى كه در سرزمين نور و معرفت وقوف يابد، گوش و چشم و زبانش هم در امان خواهد ماند. رسول خدا(ص) در بيانى نورانى فرمودند:
وَ مَنْ وَافَى بِعَرَفَةَ فَسَلِمَ مِنْ ثَلاثٍ أُذُنُهُ لا تَسْمَعُ إِلّا إِلَى حَقٍّ وَ عَيْنَاهُ أَنْ تَنْظُرَ إِلّا إِلَى حَلالٍ وَ لِسَانُهُ أَنْ يَنْطِقَ إِلّا بِحَقٍّ غُفِرَتْ ذُنُوبُهُ وَ إِنْ كَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ. 1
كسى كه به عرفات بيايد، از سه چيز در امان است: گوشش فقط حق را مىشنود؛ چشمش فقط به حلال نگاه مىكند؛ زبانش فقط به حق گويا مىشود و تمامى گناهانش بخشيده مىشود. حتى اگر به اندازه كفهاى اقيانوس باشد.
امير مؤمنان على (ع) نيز مىفرمايد:
آنگاه كه در حجةالوداع، رسول خدا(ص) حج گزارد، در عرفات وقوف كرد. سپس رو به مردم كرده، سهمرتبه فرمود: خوش آمديد فرستادگان