84الف) اباحۀ تجارت هنگام حج؛
ب) حركت جمعى از عرفات به مشعرالحرام؛
ج) وجوب تسبيح و تحليل احديت در مشعرالحرام.
ابن عربى مىنويسد: 1
در لغت «افاضه»، حركتِ سريع است... خداوند در قرآن، وقت افاضه و حركت دستهجمعى از عرفات را مشخص نكرده، ليكن پيامبر(ص) آن را با عمل خود بيان كرده است. آن حضرت در عرفات وقوف كرد تا زمانى كه خورشيد غروب كرد و قرص خورشيد ناپديد گشت. 2
جماعت قريش به دليل شدت كبر و غرور، در عرفات و مشعر از ساير گروهها جدا مىشدند و در موقعكوچكردن، مقدم يا مؤخر كوچ مىكردند و شأن خود نمىدانستند كه با ساير حاجيان مخلوط شوند. خداوند تعالى ضمن آيۀ 199 سوره مباركه بقره، ملت اسلام را به اتفاق و اجماع، امر مىفرمايد تا مردم به سبب اجتماع، مقصود صاحب شريعت را درك كنند؛ چه آنكه پيشرفت و رشد جامعه انسانى ميسّر نيست، مگر با همبستگى.
تمامى حاجيان با پوششى يكسان و همرنگ و يكنواخت، همه بياباننشين و به دور از سر و صداى شهر و از دنيا و زرق و برق آن گريخته و به زير آن آسمان نيلى رحمت واسعۀ الهى، آسمانى آزاد و پاك