83
گفتار دوم: فضيلتهاى عرفات در آيينه كتاب و سنت
1. فضيلت سرزمين عرفات در آيينۀ قرآن كريم
لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنٰاحٌ أَنْ تَبْتَغُوا فَضْلاً مِنْ رَبِّكُمْ فَإِذٰا أَفَضْتُمْ مِنْ عَرَفٰاتٍ فَاذْكُرُوا اللّٰهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرٰامِ وَ اذْكُرُوهُ كَمٰا هَدٰاكُمْ وَ إِنْ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلِهِ لَمِنَ الضّٰالِّينَ (بقره :198)
گناهى بر شما نيست كه از فضل پروردگارتان (و از منافع اقتصادى صحيح اسلامى است) و هنگامى كه از «عرفات» كوچ كرديد، خدا را نزد مشعرالحرام ياد كنيد. او را ياد كنيد همانگونه كه شما را هدايت نمود؛ و قطعاً شما پيش از اين، از گمراهان بوديد.
اين آيه كريمه، به سه نكته اساسى اشاره دارد: