41از رسول خدا(ص) نقل شده كه فرمود:

يَدْخُلُ الجَنَّةَ رَجُلانِ كَانَا يَعْمَلانِ عَمَلاً وَاحِداً فَيَرَى أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ فَوْقَهُ فَيَقُولُ يَا رَبِّ بِمَا أَعْطَيْتَهُ وَ كَانَ عَمَلُنَا وَاحِداً فَيَقُولُ اللهُ تَعَالَى سَأَلَنِي وَ لَمْ تَسْأَلْنِي ثُمَّ قَالَ سَلُوا اللهَ وَ أَجْزِلُوا فَإِنَّهُ لايَتَعَاظَمُهُ شَيْءٌ. ¹

دو مرد، در بهشت درآيند كه هر دو، يك عمل انجام داده‌اند: يكى از آن دو، ببيند ديگرى را كه مرتبه‌اش بالاتر از اوست. گويد: «اى پروردگار من! به چه چيز، او را اين مرتبه و مقام عطا فرمودى؟ حال آنكه هر دو، داراى يك عمل بوده‌ايم». خداوند متعال مى‌فرمايد: «او از من سؤال و درخواست مى‌كرد و تو نمى‌كردى». سپس رسول خدا(ص) فرمود: «از خدا سؤال و طلب كنيد و بسيار هم طلب كنيد؛ چه آنكه هيچ چيز نزد خدا، بزرگ نمى‌آيد».

امام صادق(ع) فرمود:

يَا مُيَسِّرُ ادْعُ وَلا تَقُلْ إِنَّ الأَمْرَ قَدْ فُرِغَ مِنْهُ إِنَّ عِنْدَ اللهِ عَزَّوَجَلَّ مَنْزِلَةً لاتُنَالُ إِلّا بِمَسْأَلَةٍ وَ لَوْ أَنَّ عَبْداً سَدَّ فَاهُ وَ لَمْ يَسْأَلْ لَمْ‌يُعْطَ شَيْئاً فَسَلْ تُعْطَ يَا مُيَسِّرُ إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ بَابٍ يُقْرَعُ إِلّا يُوشِكُ أَنْ يُفْتَحَ لِصَاحِبِهِ. ²

اى ميسّر! [اسم راوى است] دعا كن و مگو كه كار تمام شده و مقدر گرديده است [و ديگر دعا فايده‌اى نخواهد داشت]. چه آنكه، نزد خدا منزلتى هست كه به آن، نايل نمى‌شوى، مگر از طريق دعا و سؤال و درخواست از خدا و اگر بنده‌اى، دهان خود را ببندد و از خدا نخواهد، چيزى به او داده نمى‌شود.