73همانطور كه مشاهده مىكنيد، مطلب روشن است و اگر اين مطلب از امام اشعرى و پيروان وى كه از برادران اهل سنت هستند ثابت باشد، كار در مكتب ما آسان مىشود، زيرا امكان ندارد برادران اهل سنت، كسانى كه علنى اظهار كفر مىكنند را تكفير نمايند، چه رسد به كسانى كه ايمان به خداى متعال با جسم و جان آنها سرشته شده است و در همه حركات و سكنات و قيام و قعود خود، اقرار و اعتراف به بندگى خدا مىكنند و به پيامبر(ص) ايمان آوردهاند و به آنچه از جانب خدا آمده يقين دارند.
با وجود اين، در برابر كسانى كه چنين افرادى را مورد حمله قرار مىدهند و هدف آنها ايجاد تفرقه بين مسلمانان و گسترش عداوت و نفاق بين موحدين است، بايد چه كرد؟
قرآن در اين باره مىفرمايد: وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً؛ «و آنان مىپندارند كه عمل خوبى انجام مىدهند.» (كهف: 104) و أَلاَ إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَ لكِنْ لاَ يَشْعُرُونَ ؛ «آگاه باشيد كه آنان مفسدند، اما خود آنها هم نمىدانند!» (بقره: 12)
ديدگاه علما در دشمنى با مسلمانان
اوزاعى مىگويد: «به خدا سوگند، اگر پاره پاره شوم، زبان به تكفير احدى از اهل شهادتين نمىگشايم».
ابن سيرين مىگويد: «همه اهل قبله، اهل نجات و رستگارى هستند».
از حسن بصرى درباره اهل اهوا (پيروان مكتبهاى فلسفى) سؤال شد، وى گفت: «همه اهل توحيد، از امت پيغمبر ما هستند و حتماً داخل بهشت خواهند شد».
از زهرى درباره كسى كه به فتنه و آشوب و قتل دامن مىزند، سؤال شد، جواب داد: «قاتل و مقتول به بهشت مىروند، زيرا آنها از اهل لاالهالاالله هستند!»