65نجات خواهند بود. آنگاه وى نظريه همه علما و خلفا را در اين زمينه از زمان صحابه تا زمان خود يادآور مىشود و مىگويد: «همه آنها اهل نجات و اسلامند و هركس آنها را كافر بداند، ظلم و تجاوز نموده است».
وى در اين باره بحث مفصلى دارد كه قسمتى از آن را از استادان خود شنيدهام و مابقى را نيز، در همان مبحث (58) يواقيت شعرانى، مطالعه نمودم، بدانجا مراجعه كنيد. 1
نظريه ابنتيميه
ابنتيميه نيز، در اوايل رساله استغاثه كه دوازدهمين رساله از مجموعه رسايل كبرى است، مىگويد:
اهل سنت و جماعت اتفاقنظر دارند كه پيغمبر(ص) اهل گناهان كبيره را شفاعت مىكند و وضع چنين است كه هيچ كس از اهل توحيد، در آتش دوزخ جاويدان نخواهد ماند. 2
بر اين اساس، همه اهل سنت معتقدند كه مسير «شيعه» به بهشت پايان مىپذيرد؛ زيرا آنها به يقين اهل توحيد و مؤمن به آنچه پيامبر(ص) آورده است، هستند!
ديدگاه مثبت ديگران
ابنحزم در قسمتى كه بحث مىكند «چه كسى كافر نمىشود؟» مىگويد:
طايفهاى بر اين عقيدهاند كه شخص مسلمان را به خاطر گفتار او در اعتقاد و فتوى، نمىتوان كافر و فاسق دانست، چه اينكه كسى كه در موضوعى تلاش و