247اين مؤلفان، از ميان شيعه، فرمانروايان، عالمان، اديبان، شاعران، متفكران و شخصيتهاى گرانقدرى برخاستهاند و خدمات ارزندهاى هم به اسلام نموده و جانفشانىها و جوانمردىهاى فراوانى از خود نشان داده و با نور علم و دانش خود، سرزمينهاى عالم را از تاريكى و گمراهى نجات دادهاند. با اين اوصاف، آيا روش و برخوردشان صحيح بوده است؟
همانطور كه مىدانيد چنين برخوردهايى از حكمت و خرد فاصله بسيارى دارد و اين انصاف نيست كه به قشر عظيمى از مسلمانان تا اين اندازه، كممهرى و اهانت شود. در حالىكه، آنها از قوت و قدرت و ثروت فراوانى برخورداراند و آنها از سويى، اموال خود را در راه تبليغ و تقويت دين، به كار گرفتهاند و از سويى ديگر با شهادتها و رشادتهاى خود، جانشان را فداى ديگر مسلمانان مىكنند.
بدين ترتيب، از روش تحقيق و قاعده انصاف، به دور است كه انسان، در مورد نقل مطالب اعتقادى و عملى اين چنين انسانهايى، به گفتار دروغپردازان و ماجراجويان كينهتوز، اعتماد كند. قرآن در اين باره مىفرمايد:
اى مؤمنين! اگر فاسقى براى شما خبرى بياورد، درباره آن تحقيق كنيد، چه اينكه اگر بدين وسيله، به گفتار و كردار جاهلانهاى مبتلا شديد، پس از آن، از كرده بد خود پشيمان مىشويد! 1