214سخن ايشان تا پايان به وجوب عصمت و طهارت همسر نوح و لوط دلالت دارد و آنها را از هرگونه ناپاكى، منزه مىشمارد و اين حقيقتى است كه مفسران و متكلمان و ساير دانشمندان گرامى و والامقام شيعه نيز، بر آن اجماع نظر دارند.
اما با صراحت مىگوييم كه نظرمان درباره برخى از رفتارهاى عايشه به گونه ديگرى است: عايشه با وجود نزول آيه «در خانههاى خود بنشينيد» 1، از خانه خارج شد و با وجود اعلام خطر از اين عمل، سوار «جمل» گرديد و ارتش را فرماندهى كرد و براى خونخواهى عثمان به بصره رفت و جنگ به راه انداخت. در صورتى كه پيش از آن، اين خود او بود كه نخست، از عثمان پيروى نمىكرد و او را لايق خلافت نمىدانست و درباره او، هر چه مىخواست مىگفت. الله عنها) بدزبانى كرده و چيزى كه در شأن او نيست را به او نسبت داده است و ... ته باشد، داراى
همچنين عمل او را در بصره درباره «جمل اصغر» با عثمان بن حنيف و حكيم بن جبله و نيز عملكرد او را در «جمل اكبر» با حضرت امير مؤمنان(ع) مذموم مىدانيم. عايشه روز تشييع جنازه امام حسن مجتبى(ع) متوجه شد بنىهاشم مىخواهند، جسد امام حسن مجتبى(ع) را كنار جدش پيامبر(ص) دفن كنند، به همين دليل، با همكارى مروان حكم از دفن آن حضرت جلوگيرى كرد. ما اين عمل عايشه را نيز، سرزنش مىنماييم و همانطور طرز برخورد او با ساير خاندان پيامبر(ص) را مورد ملامت قرار مىدهيم! 2
آنگاه آن ناصب دروغگو، در دشمنى خود با شيعه، به حدى پيش مىرود كه