197و اما كسى كه چنين فتوايى را داده است، آيا مىداند كه به خاطر اين فتوى، تاكنون چه تعداد مسلمان بىگناه كشته شدهاند و چه تعداد از زنان آزاده اهل نماز و فتوت، مورد هتك حرمت قرار گرفتهاند و چه تعداد از كودكان و فرزندان اسلام، به اسارت و آوارگى درآمدهاند؟ و تا چه حد به احكام الهى بىحرمتى شده است؟ آيا او مىداند كه به موجب اين عمل چقدر مال و ثروت تاراج شده، چه تعداد شهرها و آبادىهايى كه مردم آن، اهل نماز و قرآن بودهاند را خراب و ويران كرده است؟
آيا او مىداند كه در اثر اين عمل ناحق، چه اندازه قلب رسول اكرم(ص) را جريحهدار كرده و چشم آل محمد(ص) را گريان نموده است و تا چه اندازه موجب به وجود آمدن فتنه و آشوب در جوامع اسلامى شده كه به خاطر آن، شوكت و عظمت مسلمانان درهم شكسته و در نتيجه، دشمنان اسلام به عزت و قدرت رسيدهاند؟
و آيا او مىداند كه چه مخالفت بزرگ و جبرانناپذيرى با احكام الهى كرده و به خاطر تكفير مسلمانان، چه بار سنگينى را عهدهدار شده است؟ قرآن در اين باره مىفرمايد: «آنان كه به آنچه خدا نازل فرمود، حكم و قضاوت نكنند، به يقين به كفر آلوده شدهاند». 1
اى كاش او مىدانست كه «شيعه» همواره در جهت حفظ احكام الهى و نواميس شريعت، نهايت سعى و كوشش خود را مىكند و براى اوج دادن به احكام قرآن، تمام دقت و احتياطش را به كار مىبرد.
شيعه كوشيده است تا بتواند تمسك به دو يادگار پيامبر(ص) را استحكام ببخشد و سنت را بر آن شيوهاى كه خاندان پاك پيامبر(ص) استوار ساختند، متابعت و استمرار دهد.
شايد اين فتوىدهنده گمان كرده، به خاطر عداوت و كينهاى كه با شيعه دارد،