82
شَفاعَتي » 1؛ «شفاعتم بر او حلال است» كه گروهى از پيشوايان حديث هم آن را صحيح دانستهاند.
امام «ابنحجر» مىگويد:
بيشتر اين احاديث، به صراحت مستحب بودن زيارت را بيان مىكنند. بقيه روايات نيز ظاهر در مستحب بودن زيارت رسولخدا[(صلى الله عليه و آله)] هستند. حتى اين روايات زيارت آن حضرت را - چه در زمان حيات و چه پس از وفات ايشان- براى مرد و زن و از دور يا نزديك، مورد تأكيد قرار مىدهند. با استدلال به همين روايات است كه فضيلت بار سفر بستن براى زيارت آن حضرت و مستحب بودن زيارت حتى براى زنان اثبات مىشود. 2
سخن نووى شافعى در آداب زيارت
«نووى» (م 676ه .ق)، در باب ششم «الايضاح» مىگويد: «بدان كه مدينه شهر رسولخدا[(صلى الله عليه و آله)]، نامهاى بىشمارى دارد» [نووى آنها را جمع كرده و وجه تسميه آنها را نيز ذكر كرده است].
سپس مىگويد:
در اين باره چند مسئله مطرح است؛ اول: هنگامى كه حجاج و عمرهگزاران از مكه باز مىگردند، براى زيارت تربت رسول خدا(ص) راهى مدينه مىشوند و اين كار از بزرگترين راههاى تقرب است.
«بزار» و «دارقطنى»، با سند خويش از «ابنعمر» روايت كردهاند: