78به آن است در كتاب بىنظير «الجوهر المنظم فى زيارة القبر الشريف النبوى المكرم» بيان كردهام. همچنين حديث
«مَن زارَ قَبري وَجَبَتْ لَهُ شَفاعَتي»؛ « هركس قبر مرا زيارت كند، شفاعتم در حق او واجب است»صحيح است. 1
«ابنحجر» در كتاب «الجوهر المنظم فى زيارة القبر الشريف النبوى المكرم» مىگويد: «بدان كه زيارت پيامبر[(صلى الله عليه و آله)]، از نظر كتاب و سنت، اجماع امت و نيز بر پايه قياس، امرى مشروع و پسنديده است».
اما دليل قرآنى اين فرمايش خداوند تعالى:
وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً (نساء: 64)
و اگر اين مخالفان هنگامى كه به خود ستم مىكردند (و فرمانهاى خدا را زير پا مىگذاردند) به نزد تو مىآمدند و از خدا طلب آمرزش مىكردند و پيامبر هم براى آنها استغفار مىكرد، قطعاً خدا را توبهپذير و مهربان مىيافتند.
دلالت دارد بر تشويق امت به رفتن نزد رسول خدا[(صلى الله عليه و آله)] و استغفار و آمرزشخواهى نزد ايشان كه البته اين كار با مرگ آن حضرت پايان نمىپذيرد.
اين آيه همچنين بيانگر اين مطلب نيز هست كه تواب و رحيم يافتن خداوند، به آمدن نزد رسول خدا[(صلى الله عليه و آله)] و طلب آمرزش و نيز استغفار رسولخدا[(صلى الله عليه و آله)] براى آنها بستگى دارد.