46رسولخدا[(صلى الله عليه و آله)] واضح و ثابت است، با وجود تفاوت بسيارى كه بين مقام و درجه اين بزرگوار با ديگران وجود دارد، پس مشروع بودن زيارت پيامبر[(صلى الله عليه و آله)] براى ديگران روشنتر است و علما بر آن اتفاق نظر دارند و آن را وسيلهاى براى تقرب مىدانند.
امام نووى و بيهقى نيز بر مشروعيت سفر براى زيارت پيامبر[(صلى الله عليه و آله)] به حديثى از پيامبر[(صلى الله عليه و آله)] استدلال كردهاند كه فرمود:
ما مِن أَحَدٍ يُسَلِّمُ عَلَىَّ إلاّ رَدَّ اللهُ عَلَىَّ رُوحي حَتى أَرُدَّ عَلَيهِ السَّلامَ. 1
هرگاه مسلمانى بر من سلام دهد، خداوند روح مرا به من بازمىگرداند تا جواب سلام او را بگويم.
«ابوداود» اسناد اين حديث را صحيح دانسته است.
«محمد فقى المصرى» مىگويد:
وجه استدلال به اين حديث آن است كه به عشق زيارت آن حضرت، امت را بدان سمت سوق مىدهد و جذب مىكند. وقتى امت بدانند پيامبر به هنگام زيارت شاهد آنهاست و آنها را مقابل خود مىبيند، سختى و مشقت راه را تحمل مىكنند و به جان مىخرند. علاوه بر اين، آن حضرت بىواسطه جواب سلام امت خويش را مىدهد و اين عزت و نعمتى است بزرگ كه مسلمانان براى به دست آوردن آن مىكوشند و براى نايلشدن به فيض آن بر يكديگر پيشى مىگيرند، چنانكه در قرآن آمده است: وَ فِي ذٰلِكَ