47
فَلْيَتَنٰافَسِ الْمُتَنٰافِسُونَ؛ «و مشتاقان بايد براى اين [نعمتهاى بهشتى] بر يكديگر پيشى گيرند». (مطففين: 26)
در بررسى معناى سخن پيامبر[(صلى الله عليه و آله)] كه فرمودند: «
رَدَّ اللهُ عَلَيَّ روحي »؛ «خداوند روحم را به من باز مىگرداند». بايد گفت كه هر يك از زيارتكنندگان آن بزرگوار، در حالى بر وى سلام مىدهند كه روح پاكش، به او بازگردانده شده است و تا ابد از او جدا نمىشود؛ زيرا ارواح پيامبران پس از مرگشان، وقتى به آنها بازگردانده شد، هرگز از بدنهايشان -كه پوسيده نمىشود - جدا نخواهد شد؛ چرا كه خداوند بر زمين حرام كرده كه جسدهاى پيامبران را از بين ببرد. اما جدا نشدن روح از بدن، امرى ثابت شده است، ولى متفاوت با آنچه مردم تصور مىكنند و در زندگى اين دنيا با آن خو گرفتهاند؛ زيرا آنها نزد پروردگار زندهاند.
قرآن اين حيات را براى كسانى كه به مراتب، در درجه پايينترى از پيامبران قرار دارند، از جمله صديقين و شهدا، اثبات كرده است. در قرآن كريم درباره حيات شهدا پس از مرگ آمده:
وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ (آل عمران: 169)
هرگز گمان مبر كسانى كه در راه خدا كشته شدند مردهاند، بلكه زندهاند و نزد پروردگارشان روزى داده مىشوند.
وقتى حيات و زندگى براى شهدا ثابت مىشود، اين مسئله براى پيامبران و رسولان الهى نيز به طريق اولى ثابت شده است. اين امر بر پايه منطق و عقل، امرى مسلّم و قطعى است، هرچند پيكر آنها در قبر بدون روح مشاهده مىشوند.