231وى در ادامه مى‌افزايد: «پيامبر، بيش از چهل روز در خاك نمى‌ماند». اما پى برديم كه سند اين روايت معتبر نيست. همچنان‌كه علما نيز به اين خبر استناد نمى‌كنند، بلكه برخلاف آن اجماع نظر دارند؛ زيرا پيامبران در قبرهايشان زنده‌اند و سنت است كه بر آنها سلام فرستاده شود، هرچند از راه دور.
از خود ابن‌مسيب نيز روايتى نقل شده كه مخالف سخن پيش گفته اوست. وى مى‌گويد:
هنگامى كه يزيد بن معاويه مدينه را محاصره كرده بود و ساكنان آن را به قتل مى‌رساند، در پى اين اقدام تا مدتى اقامه نماز در مسجدالنبى تعطيل شده بود. من در مسجد بودم و فقط از طريق [صدايى كه از] داخل قبر پيامبر [مى‌آمد]، از زمان فرارسيدن اذان آگاه مى‌شدم.
همچنين در روايت ديگرى آمده كه: «در شب معراج از كنار [حضرت] موسى گذر كردم و ديدم ايشان ايستاده و در قبر خويش نماز مى‌خواند».
هنگامى كه خانه عثمان محاصره شد، صحابه به او گفتند: «شايسته است به شام بروى». او گفت: «از خانه‌ام و مجاورت رسول خدا[(صلى الله عليه و آله)] جدا نمى‌شوم».
در اين مبحث كلام ما طولانى شد؛ زيرا در آن بركات عظيمى وجود دارد براى زائرى كه در برابر رسول خدا[(صلى الله عليه و آله)] ايستاده و باور دارد كه آن بزرگوار زنده است و به سبب حيات برزخى كاملى كه شايسته مقام خود دارد، صداى او و توسلش را مى‌شنود و براى او نزد خداوند شفاعت مى‌كند