225
مَرَرتُ بِمُوسى لَيلَةً أُسِريَ بِي عِندَ الْكَثِيبِ الأَحمَرِ وَهُوَ قائِمٌ يُصَلّي فِي قَبْرِه .
در شب «اسرا» كه نزد «كثيب احمر» بودم و به معراج رفتم، بر «موسى» گذشتم، درحالى‌كه او در قبرش ايستاده بود و نماز مى‌خواند.
اينكه گفته‌اند اين ويژگى، تنها مخصوص پيامبر[(صلى الله عليه و آله)] است، با توجه به روايت مسلم باطل مى‌شود؛ زيرا در اين روايت آمده: «
فَقَد رَاَيتُني في الحِجرِ وَقُرَيشٌ تَسأَلُني عَن مَسرايَ... »؛ «من در حجر اسماعيل بودم و قريش از معراج از من مى‌پرسيدند...».
همچنين است:
وَقَد رَاَيتُني في جُملَةٍ مِنَ الاَنبياءِ فَإذا موسى قائِمٌ يُصَلّي فَإذا رَجُلٌ ضَرَبَ جَعدَ...
خود را در جمع پيامبران ديدم و مى‌ديدم كه «موسى» در قبر ايستاده و نماز مى‌گزارد، ناگهان مردى جعد را زد...
همچنين مى‌فرمايد:
وَإذا عيسَى بنُ مَريَم قائِمٌ يُصَلّي أَقرَبُ النّاسِ بِهِ شَبَهاً عُروَةُ بنُ مَسعودٍ، وَإذا إبراهيمُ قائِمٌ يُصَلّي أقرَبُ الناسِ بِهِ شَبَهاً صاحِبُكُم -يَعني نَفسَهُ - فَحانَتِ الصَّلاة فَأَمَمتُهُم .
هنگامى كه عيسى بن مريم ايستاده بود و نماز مى‌خواند، شبيه‌ترين مردم به او عروة بن مسعود بود و هنگامى كه ابراهيم ايستاده و نماز مى‌خواند، شبيه‌ترين مردم به او مولاى شما - يعنى خود پيامبر[(صلى الله عليه و آله)]- بود، وقت نماز رسيد و آنها به من اقتدا كردند.