215در روز قيامت نزديك‌ترين شما - از هر نقطه‌اى - به من، كسى است كه در دنيا بيشتر از همه بر من سلام داده است.

در روايت ديگرى آمده:

مَن صَلَّى عَلَىَّ في يَومِ الجُمُعَةِ وَلَيلَةِ الجُمُعَةِ مِائَةَ مَرَّةً قَضَى اللهُ لَهُ مِائَةَ حاجَةٍ، سَبعينَ مِن حَوائِجِ الآخِرَةِ وَثَلاثينَ مِن حَوائِجِ الدُّنيا ثُمَّ يُوَكِّلُ اللهُ بِذلِكَ مَلَكاً يُدخِلُهُ في قَبري كَما تُدخِلُ عَلَيكُمُ الهَدايا يُخبِرُني بِمَنْ صَلَّى عَلَىَّ بِاسمِهِ وَنَسَبِهِ الى عَشيرَتِهِ فَأَثبَتَهُ في صَحيفَةِ بَيضاء. ¹

هر كس روز و شب جمعه، صد مرتبه بر من سلام فرستد، خداوند صد حاجت او را برآورده مى‌كند؛ هفتاد حاجت اخروى و سى حاجت دنيايى. سپس خداوند فرشته‌اى را براى او وكيل مى‌كند تا در قبرم داخل شود، آن‌چنان كه هدايا بر شما وارد مى‌شود و مرا از نام و نسب كسى كه بر من سلام داده، آگاه مى‌سازد و نام او را در «صحيفةالبيضاء» ثبت مى‌كنم.

همچنين در نقل ديگرى در روايت بالا، اين عبارت نيز ذكر شده كه: «

إِنَّ عِلمي بَعدَ المَوتِ كَعِلمي فِي الحَياةِ» ²؛ « علم من پس از مرگم همانند علمم در زمان حيات است».

در روايتى ديگر كه همه رجال آن، به جز يك نفر (كه مجهول است) ثقه هستند، آمده است: