207رسولش را بيش از خود و فرزند خود و همه مردم و نيز بيش از مال و بهشت و حورالعين دوست بدارد. حتى گروهى از مؤمنان، ابوبكر و عمر را بيش از خودشان دوست داشتند.
روايت شده كه «جندار» در «جبل البقاع» بود كه شنيد فردى به ابوبكر دشنام مى‌دهد. با شنيدن اين دشنام‌ها، وى شمشيرش را كشيد و گردن او را زده و اين در حالى بود كه اگر مى‌شنيد كسى به او (جندار) يا پدرش ناسزا مى‌گويد، خونش را مباح نمى‌دانست. آيا نشنيده‌اى كه صحابه از شدت محبت، به پيامبر[(صلى الله عليه و آله)] مى‌گفتند: «آيا تو را سجده كنيم؟» فرمود: «نه». كه البته اگر پيامبر[(صلى الله عليه و آله)] اجازه مى‌داد، آنها از روى احترام و ارج نهادن بر ايشان - نه از روى عبادت - او را سجده مى‌كردند؛ چنان‌كه برادران بر يوسف سجده كردند. مسلمانى كه بر قبر رسول خدا[(صلى الله عليه و آله)] براى بزرگداشت و احترام او سجده كند، تكفير نمى‌شود. البته او عصيان كرده و بايد بداند كه از اين كار و نيز نمازخواندن بر قبر پيامبر[(صلى الله عليه و آله)] نهى شده است. 1
پيامبر(ص) كسى را كه صدايش كند، اجابت مى‌كند
پيامبر[(صلى الله عليه و آله)] كسى را كه بگويد: «اى محمد!» اجابت مى‌كند. اين طبق روايتى است كه ابويعلى از ابوهريره روايت مى‌كند. در اين روايت آمده كه پيامبر[(صلى الله عليه و آله)] درباره حضرت عيسى(عليه السلام) فرمود: «اگر حضرت عيسى(عليه السلام) بر سر قبر من بيايد و بگويد: اى محمد! حتماً جواب او را مى‌دهم».