171
قرارگرفتن حجره پيامبر(ص) در مسجد و روايت
«لَعنةُ اللهِ عَلَي اليَهودِ...»
به مرور تعداد مسلمانان افزايش يافت و با وجود توسعه‌اى كه در مسجد به دستور عمر و پس از او به دست عثمان صورت گرفت، هنوز هم مسجد گنجايش كافى براى نمازگزاران را نداشت. به همين دليل، «وليد بن عبدالملك» به «عمر بن عبدالعزيز» كارگزار خود در «مدينه» دستور داد تا براى توسعه مسجد، خانه‌هاى زنان پيامبر[(صلى الله عليه و آله)] را خراب كند. آن خانه‌ها، از جنوب شرقى تا شمال غربى مسجد را در برمى‌گرفت و درهاى آنها به سوى مسجد باز مى‌شد.
در آن روز مردم به سبب ويرانى خانه‌ها - نه براى داخل شدن قبر در مسجد - مى‌گريستند؛ اين كار به دست «عمر بن عبدالعزيز» كه به پرهيزكارى و درستكارى شهره بود، درعهد تابعين كه شمارى از اصحاب آن حضرت نيز حضور داشتند صورت گرفت (ولى به داخل‌شدن قبر در مسجد اعتراضى نكردند). «عمران بن ابى‌انس» مى‌گويد:
در مسجد رسول خدا بودم، گروهى از صحابه از جمله «ابوسلمة بن عبدالرحمان»، «ابوامامة ابن‌سهل» و «خارجة بن زيد» را ديدم كه اتاق‌هاى خانه همسران پيامبر خراب مى‌شد، به شدت مى‌گريستند تا اينكه محاسن آنها پر از اشك شد. ابوامامه مى‌گفت: اى كاش، اين حجره‌ها ويران نمى‌شد تا مردم مى‌ديدند كه رسول خدا[(صلى الله عليه و آله)] درحالى‌كه همه دنيا از او بود، به اين اندازه بسنده كرده بودند. 1