166حافظ ابوبكر بيهقى در السنن الكبرى خويش، در كتاب حج، بخشى را به زيارت قبر پيامبر[(صلى الله عليه و آله)] و فضيلت نماز گزاردن در مسجد رسول خدا[(صلى الله عليه و آله)] و بخشى را به پيرامون منبر حضرت رسول[(صلى الله عليه و آله)] و به مسجد «قبا» و نيز زيارت قبور شهدا اختصاص داده است.

حافظ نور الدين هيثمى در مجمع الزوائد و منبع الفوائد در كتاب حج، باب زيارت «مدينه»، مطالبى دربارة دعا براى آن، صبر بر بلاهايش، فضل كسى كه در آن بميرد و همچنين بزرگداشت ساكنانش را بيان كرده است. هيثمى بابى را نيز به عنوان باب زيارت رسول خدا[(صلى الله عليه و آله)] و قرار دادن صورت بر قبر رسول[(صلى الله عليه و آله)] اختصاص داده است. امام حافظ «منذرى» در «الترغيب والترهيب»، باب‌هاى ترغيب به نماز گزاردن در مسجد نبوى و ترغيب به سكونت گزينى در مدينه تا آخر عمر، و آنچه در مورد فضيلت آن شهر و ساكنانش و نيز بيم دادن از بدخواهى براى مردم اين شهر و يا ترساندن آنها گفته‌اند را پس از باب مناسك بيان كرده است.

شيوه اهل فقه

اهل فقه نيز در كتاب‌هايشان، اين شيوه نيكو را به‌كار برده‌اند. در كتاب‌هاى فقهى مذاهب اسلامى همچون «حنفى»، «مالكى»، «شافعى»، «حنبلى»، «جعفرى»، «زيدى»، «اباضى» و ديگر مذاهب فقهى - مشهور و غير مشهور - مباحث زيارت و مسائل آن، پس از مباحث حج آورده شده‌اند و اين احتياجى به دليل ندارد، اما در كتب مناسك و مشهورترين آنها ايضاح امام نووى، توجه بيشترى به اين موضوع داشته است. امام نووى مى‌گويد: