165عظيم و نفحات الهى بركات نبوى و نشانه‌هاى بهشتى محضر پيامبر[(صلى الله عليه و آله)] را در اشعار خود به خوبى بازگو كرده‌اند.

شيوه بيشتر اهل حديث در تأليفاتشان

مباحث مورد بحث، مختص كتاب‌هاى مناسك نيست، بلكه بيشتر محدثان در تأليفاتشان به «مدينه» و مساجد و فضيلت‌هاى آن پرداخته‌اند. در ذيل به چند نمونه از آنها مى‌پردازيم:

امام حافظ بخارى كتاب «فضائل المدينة المنوره» را پس از كتاب «حج النساء» و مطلب نذر كردن پياده رفتن به سوى كعبه (از مباحث كتاب حج) آورده است.

همچنين در صحيح مسلم، ابواب فضائل المدينه و دعاى پيامبر[(صلى الله عليه و آله)] در مورد مبارك شدن مدينه و ترغيب به سكناگزيدن در آن و صبر كردن در سختى‌هاى آن، همچنين ترغيب به سفر كردن به آنجا، فضيلت نماز گزاردن در آن مسجد و يادكردن از آن به عنوان مسجدى كه بر پايه تقوا بنا نهاده‌اند، پس از كتاب حج آمده است.

امام حافظ ابوداود در السنن خويش، پس از بيان احاديث حج، احاديثى را نيز درباره آمدن به مدينه و بخشى را درباره حرمت نهادن به مدينه ذكر كرده است.

امام حافظ ابن‌ماجه در السنن خويش، باب فضيلت مدينه را در اثناى كتاب مناسك آورده است.

امام حافظ نسائى در السنن خويش، باب فضائل مدينه و مسائل متعلق به آن را در كتاب حج ذكر كرده است.