164سفرى را ويژه زيارت قبر رسولخدا[(صلى الله عليه و آله)] انجام دهد و از ثواب آن برخوردار شود؛ زيرا اين عمل طبق آثار و روايتهاى دينى، از جمله امورى است كه به آن امر شده و براى انجام آن ترغيب شدهايم.
اما دليل پرداختن به بحث زيارت پس از مناسك حج اين است كه وقتى حجگزار از شرق و غرب دنيا، مسافت طولانى را پشت سر مىگذارد و هزينههاى بسيارى مىپردازد و به محبوب پروردگار جهانيان و پيشواى پيامبران و فرستادهشدگان و محل نزول وحى و قرآن و فرود جبريل امين نزديك مىشود، شايسته است كه اين فرصت را براى زيارت، غنيمت شمارد و به سوى مولايش سفر كند و بر سر قبر شريف ايشان حاضر شود و بر او و يارانش و اهل بقيع درود فرستد و در روضه مباركه نماز گزارد و نزد منبرش بايستد و در محل غزوهها و عبادتها، فرود آيد.
آيا پسنديده است كه يك انسان عاقل، تا نزديكى اين منزلگاهها برسد، اما محروم از زيارت بازگردد؟
كالعيسِِ فِى البَيداءِ يقتُلُهَا الظَّما
وَالماءُ فَوقَ ظُهورِها مَحمولٌ
همچون شترانى در بيابان كه تشنگى آنها را از پاى در مىآورد، حال آنكه بر پشتشان آب حمل مىكنند. 1
ازاينرو، بجاست كه احكام زيارت و فضيلتها و مسائل آن، پس از حج و مناسك آن بيان شود.
شاعران نيز قصايد خود را كه در وصف سفر حج سرودهاند، با موضوع زيارت پيامبر[(صلى الله عليه و آله)] به پايان رسانيدهاند. فضيلتهاى مدينه منوره، آثار و نشانههاى