145كه نذر كرده، الزامى است؛ زيرا اين مساجد به آن اختصاص يافته است و اين سه، مساجد پيامبران: است و به ما امر شده كه به آنها اقتدا كنيم. 1
شرط صحت نذر اين است كه نذر، از امور شرعى باشد (نذر انجام معصيت، مشروع نيست و نبايد به آن عمل كرد). پس معناى حديث اين است كه: كسى كه نذر كرده به يكى از اين سه مسجد برود و در آن نماز بگزارد، وفاى به نذر بر او واجب است و كسى كه رفتن به غير اين مساجد را نذر كرده، وفاى به آن نذر بر او واجب نيست و مخير است.
نووى مىگويد: «اگر رفتن به مسجدى غير از اين سه -مسجد الحرام، مسجد الاقصى و مسجد مدينه - نذر شود، عمل به اين نذر لازم نيست».
مالك، ابوحنيفه، احمد و عموم علما نيز همين ديدگاه را دارند. ولى احمد مىگويد: «كفاره قسم، بر او واجب است». «محمد بن مسلمه مالكى» مىگويد: «اگر رفتن به مسجد قبا نذر شود، بنابر حديث مشهورى كه در صحيحين آمده وفاى به آن لازم است: در صحيح مسلم و بخارى آمده است: « انَّ النَّبيَّ كانَ يَأتي قُباءً كُلَّ سَبتٍ راكِباً وَماشياً »؛ «پيامبر هر شنبه پياده يا سواره به قبا مىآمد». 2
ابنبطال مىگويد: «نماز گزاردن در يكى از مساجد صالحان، به قصد تبرك جستن امرى مباح است».